کناره گیری کانادا از کنوانسیون سازمان ملل متحد راجع مبارزه با بیابان زایی
 دولت کانادا در 28 مارس 2013 به دبیرکل ملل متحد، به عنوان امین معاهده، اعلام کرد که از «کنوانسیون ملل متحد راجع به مبارزه با بیابان زایی در کشورهایی که به طور جدی با خشکسالی و یا با بیابان زایی مواجه هستند به ویژه آفریقا» کناره گیری می کند. کانادا دلیل کناره گیری از کنوانسیون را دیوان سالاری گسترده در سازکار کنوانسیون و این این واقعیت که صرفاً یک پنجم از مبلغی که آن دولت برای برنامه بیابان زدایی در چارچوب کنوانسیون اختصاص داده است در برنامه مذکور هزینه شده است، بیان کرده است. کانادا اعلام کرده است که در نشست ماه آینده که با حضور دولت های عضو کنوانسیون، سازمان های بین المللی و سازمان های مردم نهاد برگزار خواهد شد شرکت نخواهد کرد، با این حال، به تعهدات کنونی ناشی از کنوانسیون از جمله پرداخت سهمیه مالی سال آینده پایبند خواهد دادبر اساس ماده 38 کنوانسیون «1- سه سال پس از لازم الاجرا شدن این کنوانسیون، عضو متعاهد می تواند با اعلام کتبی به امین، از کنوانسیون کناره گیری کند. 2- هرگونه کناره گیری یک سال بعد از وصول درخواست به امین معتبر است مگر اینکه در درخواست کناره گیری تاریخ دیرتری اعلام شده باشد.» تاکنون، کانادا تنها دولتی است که از کنوانسیون مبارزه با بیابان زایی کناره گیری کرده است. کنوانسیون مبارزه با بیابان زایی که در نتیجه نشست 1992 ریو و در سال 1994 منعقد شد، تنها سند الزام آور در زمینه بیابان زدایی، فرسایش زمین و خشکسالی است و هدف اساسی آن کاهش فقر و توسعه پایدار محیط زیست است. شایان ذکر است، کانادا همچنین نخستین دولتی است که در سال 2011 از پروتکل کیوتو راجع به تغییرات جوی کناره گیری کرد.